PAN MACIEJ ŁOKIETEK [POLSKI]: Oto ja: Maciej Łokietek, nowy nauczyciel języka polskiego w podstawówce. Jeśli mam mówić o sobie, to powinienem zacząć od samego początku. Pierwsze moje wspomnienia wiążą się z przedszkolem. Byłem niesfornym dzieckiem, bo nienawidziłem leżakowania i chodzenia w brązowych, wełnianych rajstopach. Za to uwielbiałem grę w piłkę i jedną jedyną kąpiel w przedszkolnym basenie. W szkole było juz lepiej: przynosiłem dobre stopnie, więc rodzice dawali mi spokój i miałem sporo czasu na podwórko. Około klasy 7 w szkole pojawiła się muzyka punk, która wprost mnie porwała. Uwielbiałem zespoły Kryzys, Deuter, Brygada Kryzys. Wszyscy nosiliśmy wtedy za duże marynarki, wąskie spodnie, buty pionierki, włosy sterczały nam na wszystkie strony. Tak było aż do szkoły średniej, gdzie najciekawsze wydały mi się lekcje polskiego, na których mówiliśmy o ważnych rzeczach. Szczególnie podobała mi się literatura średniowiecza i renesansu. A potem to juz polonistyka na studiach, żona i dwoje moich najlepszych na świecie dzieci. Sześć lat temu przenieśliśmy się z Bydgoszczy do Warszawy - z czasem trafiłem do Laudera. Lubię makaron, siedzenie w domu, czytanie, kawę z mlekiem i oglądanie piłki nożnej w telewizji, nadal słucham tej samej co kiedyś muzyki. Nie znoszę z kolei ludzi, którym wydaje się, że wszystko wiedzą, a także ohydnych reklam zawieszanych w każdym miejscu Warszawy i programów typu „Taniec z gwiazdami". Dziękuję za uwagę  - i zapraszam na moje lekcje polskiego!